12/11/17

10/11/17

Montes Cárpatos


Os montes Cárpatos son uns montes de europa occidental atraviesa Austria,Ucrania,Eslovaquia,Polonia,Republica Checa,Rumania,Serbia,Hungria y Bulgaria con 1700 metros o que a converten na segunda cordilleira mais larga de Europa.                               
O seu pico mais alto e o Gerlachovski Stit que esta en Eslovaquia e mide 2655 metros

09/11/17

Cordilleira Costeiro Catalana


A cordilleira costeiro catalana tamen coñecida como sistema mediterraneo ou litorais catalanas son un sistema dual de alineaciones paralelas a costa divdese en a cordilleira preitorial e a cordilleira litoral, están separadas por unha depresión chamada Depresión preitorial.




08/11/17

O Canal da Mancha

O Canal da Mancha é un estreito situado ao oeste de Europa que separa Francia de Gran Bretaña
e conecta o Océano Atlántico co Mar do Norte polo sur.
Ten unha lonxitude de aproximadamente 560 kilómetros e unha anchura que varía entre 240 e
33,3 kilómetros.
No ano 1994 terminou a construcción do Eurotúnel, que é un túnel que vai polo fondo do Canal
da Mancha e que liga Francia con Inglaterra. É o terceiro túnel máis longo do mundo despois do
Resultado de imaxes para canal de la manchatúnel Selkan, no Xapón e o túnel de San Gotardo; mide 53 kilómetros.














                                                                             https://www.youtube.com/watch?v=YuazZ_GCD90
Vídeo sobre O Canal da Mancha:








07/11/17

Gran Cordilleira Divisoria

La Gran Cordilleira Divisoria es la cadea de montañas mais importante de AUSTRALIA. Esta se extende por mais de 3500 km.

http://st-listas.20minutos.es/images/2008-10/54764/643100_640px.jpg?1224132152

05/11/17

Estreito do Bósforo


O Bósforo, tamén coñecido como Estreito de Estambul,é un estreito que separa a parte europea englobada durante o Imperio Otomano na provincia europea de Rumelia, da parte asiática.

A soberanía sobre o estreito foi o motivo de moitas discusions e guerras ao longo da historia.
Ten una lonxitude de 30 km, con unha anchura máxima de 3.700 m, e mínima de 750 m. A súa profundidade varía entre 36 e124 m.
As orillas do estreito están densamente poboadas, xa que este asentáse entre a cidade de Estambul, e divide Europa e Asia.

Hay dúas pontes sobre o estreito. É un canal angosto e ten forma de "S" de natureza complexa, con varios cabos e curvas pronunciadas, o que dificulta a observación nos cóvados. A isto agrégase o fenómeno das corrientres cambiantes.

É o punto máis estreito do paso marímito entre o Mar Negro e ó Mediterráneo. Sempre tivo unha gran importancia estratéxica e comercial, sendo obxetivo de varias hostilidades na historia antiga é moderna.



https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ea/Istanbul_and_Bosporus_big.jpg/280px-Istanbul_and_Bosporus_big.jpg


04/11/17

Pireneos


Resultado de imaxes para pirineos físico

Son unha cordillera montañosa situada ao norte da península Ibérica, entre España, Andorra e Francia. Esténdese a 430 km do Mar Mediterráneo (Cap de Creus) cara ao leste, ata a súa unión coa cordillera cantábrica ao oeste, onde se estableceu a falla de Pamplona como o seu límite xeolóxico convencional, non existindo interrupción xeográfica entre ambos Formacións. Na súa parte central ten un ancho de aproximadamente 150 km. En lingua ordinaria, a palabra Pirineos aplícase ao conxunto de altas montañas de fronteira español-francesa. O chamado Pirineos Central é a zona xeográfica da serra do Pirineo que se estende aproximadamente, de acordo coas diferentes obras,






03/11/17

Capadocia







 E unha rexión histórica de Anatolia Central , en Turquía.
Caracterízase por ter unha formación xeolóxica única no mundo. 
Significado do nome
O nome de «Capadocia» proven  do vocablo Katpadukya, «Terra de belos cabalos». Os cabalos da rexión cobraron fama por ser ofrecidos como agasallos aos reis Asurbanipal, de Asiria, e Darío e Jerjes, de Persia.
 Xeografía e xeoloxía
 Ten cinconta  kilómetros de diámetro onde se encontran, as cidades de Indolash e Sabiar, así como numerosas poblacións.
Hai 60 millóns de anos formouse a cadea montañosa do Tauro, en Anatolia meridional, ao mesmo tempo que se formaba a cadea alpina en Europa.

Resultado de imagen de foto kapadokya turquia
                                                                

02/11/17

Depresión do Guadalquivir


    
      A depresión do Guadalquivir ou bética é unha depresión xeográfica ou no suroeste da península Ibérica, coincidente coa cunca do río Guadalquivir, que é un río peninsular español que nace na serra de Cazorla. A depresión ten unha superficie aproximada de 35 mil km2 e unha longitude de 600 km e se extende de este a oeste en gran parte da comunidad autónoma de Andalucía, rematando no océano Atlántico.
       No seu límite norte e noroeste está Serra Morena e no este e sureste limita coa cordilleira Subbética. A depresión ten unha altitude media de 100 metros sobre o nivel do mar, sendo así a máis baixa da península. Na desembocadura do río extendense as marismas do Guadalquivir protexidas có Parque Nacional de Doñana. O predominio dos materiais arxilosos deu lugar a campiñas suavemente onduladas.       
       
          


A formación da conca do guadalquivir:

       Nun primer momento estivo ocupada por auga de mar, posteriormente transformouse nun lago litoral que foi colmatándose (cheandose mediante a sedimentación de materiais transportados por auga) có tempo. Cerca da mar, este anterior proceso, todavía non é completo como demostra o paisaxe das marismas.



Orixe da depresión do Guadalquivir.



                                 Na depresión distínquense dous sectores:

    As campiñas:
     Hainas sevillanas, gaditanas e onubenses: ao oeste exténdese a campiña sevillana formada pola erosión dos materiais brandos de finais do terciario (época) Ao sur da campiña de sevilla atópase a campiña de Xerez que conecta coa interior. Seguindo máis ao sur independízase o campo de Xibraltar.


                                                                               
                                                         Campiña de córdoba.                                                                                                                                                               
    
     Dende Sevilla ao mar, é un área de marisma:
       As marismas do Guadalquivir sitúanse no antigo estuario do río. Aquí se ubica o Parque Nacional de Doñana, un cordón de dunas areosas cerra a depresión ao mar. Predominan os sedimentos finos de orixe mariño. Na época romana toda a zona estaba cuberta por auga, formando o que chamaron Lacus Ligustinus. 

     A fauna e flora:
      Máis de 150 especies de aves utilizan as marismas como lugar de paso ou invernada e ao redor de 125 com hábitat de cría. As paxareiras, grandes alcornoques no perímetro das marismas repletos de aves nas súas copas, resumen toda esta explosión de vida nunha das imaxes máis coñecidas da zona das Marismas en Doñana. Destacan as aves pesacadoras de augas relativamente profundas, como os patos mariños, cormoráns e gaivotas, que predominan sobre as aves de augas someras típicas dos ecosistemas das marismas, que aínda hoxe en día mantéñense no Parque Nacional de Doñana, como o flamenco ou a cegoña branca ou negra. 
         A fauna mariña conta con especies propias de ambientes limo-areosos como as anguilas e as carpas. 
       
      A pesca:
         Ata a década dos sesenta explotábase económicamente a pesca dos esturións. Tras a súa desaparición, a pesca da zona céntrase fundamentalmente nunha pesca artesanal dedicada á angula e ao camarón. Tamén se pescan outras especies.

      O gando:

           A relación ecolóxica entre o ganado bovino e a marisma é tan antiga que xa os cronistas clásicos falaban das manadas que habitaban en Tartesos, o que hoxe coñecemos como Marismas do Guadalquivir. 
             Cando no século XVIII (18) comézanse a formar as ganderías bravas, transformándose as antigas manadas en sistemas de crianza, as Marismas do Guadalquivir convértense na cuna do toro de lidia de Andalucía.
               Na actualidade son moi poucas as gandarías que seguen pastando na marisma. A utilización destos terreos para a agricultura, sobre todo a presencia de arroz, desplazou o toro cara outros terreos, fundamentalmente de dehesa e monte mediterráneo.



                                                Doñana. Marismas do guadalquivir.


 16/11/2017                                                    Valeria Rodríguez Iglesias 1ºC

01/11/17

Puncak Jaya

O PUNCAK JAYA é a cima máis alta do monte Jayawijaya,no rango de Sudirman das terras altas centrales occidentais da provincia de Papúa.A 4.884 metros sobre o nivel do mar o Puncak Jaya é a montaña máis alta de Indonesia,na illa de Nova Guinea no continente de Australia e en Oceanía así como a quinta montaña máis alta do sueste asiático político.Tamén é o punto máis alto entre o Himalaia e os Andes,eo pico máis alto da illa no mundo.As terras altas que rodeaban o pico estaban habitadas antes do contacto europeo,e o pico era coñecido como Nemangkawi.O Puncak Jaya foi nomeado Carstensz Pyramid despois do explorador Jan Carstenszoon que primeiro vio os glaciares no cumio da montaña.O acceso ao pico esixe un permiso do goberno.A montaña foi pechada para turistas e alpinistas entre 1995 e 2005.A partir do 2006,é posible o acceso a partir de varias axencias de turismo de aventura.








31/10/17

Mulhacén




   


O Mulhacén encontrase no macizo de Serra Nevada (Granada). É o pico máis alto da Península Ibérica con 7478 metros, e o segundo de España despois do Teide (Tenerife, Canarias) con 3718 metros.
O seu nome ven de Muley Hacén, castelanización do nome Mulay Hasan antepenúltimo rei nazarí de Granada no século XV. Dise que este rei esta enterrado nesta montaña.
A moita xente lle gusta facer ascensións por zonas coma esta, pero a pesar de que a súa altura non é excepcional hai que ter moito coidado, posto que en inverno a neve e o vento complican moito o camiño e no verán a calor chega a un punto abafante. 
Estas ascensións podíanse facer case ata a cume con vehículos de motor, pero dende fai 23 anos (en 1994) so se pode realizar a pe ou en cabalo. Tamén se pode facer en bicicleta pero so pola cara sur, isto debese a que polo norte ten unha pronunciada inclinación.

Neste vídeo adxunto, podemos observar as impresionantes vistas e paisaxes que se poden ver desde este pico. 




Martín Vázquez Castro
1º E.S.O - C











h.be